skjálfa 1
sagnorð
sjá einnig skjálfa 2 sagnorð
skelf, skalf, skulfu; subj. skylfi; part. skolfit (skolf = skalf, Barl. 53):—to shiver, shake, quiver; honum þótti s. bæði jörð ok himin, Nj. 194; með skjálfandum beinum, Fms. x. 314: svá þat skylfi af hræðslu, Fbr. 12; s. sundr, to shake so as to burst, Sks. 412; þeyg henni hendr skulfu, Am. 48; hann skalf mjök, Lv. 59; griðkona kom inn ok skalf mjök, Orkn. 326; sá skal vita er á strengnum heldr hvárt hann skelfr, Fb. ii. 129; s. sem hrísla: skjálfandi, shivering; ú-skjálfandi, steady, firm, Lex. Poët.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
Tilvitnuð rit
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.