skriða
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
u, f., gen. pl. skriðna, Ann. 1171; [skríða]:—a land-slip, on a hill-side; fyrir skriðum eða vatna-gangi, Grág. i. 219; skriða brast upp í fjallit, Fb. ii. 72; hljóp skriða á bæinn, Hrafn. 1; skriða hljóp í Geitdal, Ann. 1186; hljóp ofan skriða mikil með grjóti ok leiri, Hkr. i. 47; í þessi skriðu týndisk Magnúss, of an avalanche, Bs. i. 640: also used of the black streaks on a mountain-side from old slips, hann keyrir undir honum hestinn upp á skriðuna, Bs. i. 625; er hann kom á skriðu þá er Geirvör heitir, Eb. 218, 226, 232, Sturl. iii. 83.
- II.
freq. in local names, Skriða, Skriðu-klaustr, Skrið-dalr, Rauðu-skriður, Landn., Nj., map of Icel.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- freq.
- frequent, frequently.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Ann.
- Íslenzkir annálar. (D. IV.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Hrafn.
- Hrafnkels saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)