Yrða

skunda

sagnorð

Merkingar

að, to speed, = skynda; with dat., hón skyldi skunda prestinum til sín, forward the priest at once, Str. 76; skunda ferð sinni, Fms. ix. 298; skunda fé saman, to make a collection, v. 216.

  1. 2.

    absol. to hasten; þeir skundaðu þangat til, Fms. ii. 185, Stj. 181; skundar út með Þóri, Skíða R. 52; and so in mod. usage, see skynda.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

dat.
þágufall (e. dative)
absol.
absolute, absolutely.
mod.
modern.

Tilvitnuð rit

Str.
Strengleikar. (G. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)