slátta
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
u, f., prop. a ‘smiting,’ mowing; sjau daga s., Pm. 77; viku s., Dipl. v. 5; dag-slátta, q. v.
- 2.
the mowing season; þat var um öndverðar sláttur, Grett. 107 A.
- 3.
of a field; þar er mætisk slátta ok sina, … eigi skal í sláttu æja, Grág. ii. 291; þar vóru sláttur í ok sæði, meadows and corn-fields, Bjarn. 22; sláttur þær er í almenningi eru, Gþl. 454; ef tveir menn ganga í eina sláttu, go to mow in the same field, 455; hann hafði þar sláttu, Lv. 84.
- II.
money struck or stamped, coin; Haralds-slátta, the bad coin of king Harold, Fms. vi. 243; silfr-s., silver coining.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- prop.
- proper, properly.
- q. v.
- quod vide.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Pm.
- Pétrs-máldagi. (J. I.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)