sláttr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., gen. sláttar, dat. slætti:—a smiting, mowing; vera at slætti, Ísl. ii. 346; leið nú til þess er tekið var til sláttar, Grett. 121 A: freq. in mod. usage = slátta, túna-sláttr, engja-sláttr, the season for mowing the home-field and the out-field.
- 3.
the striking an instrument = slagr; drepa strengi til sláttar, Stj. 458.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)