slóðra
sagnorð
að, slöðra, as it is spelt in editions, is less correct, for the mod. slóra, q. v., is a contracted and corrupt form of sloðra (oð = ó); [cp. Ulf. slauþjan]:—to drag or trail oneself along; sloðruðu þeir þá vestr af heiðinni, Sturl. iii. 158; þeir sloðruðu svá til lands, 163; flestir gátu fengit bakkann ok sloðruðu svá at landi, Fb. ii. 511 (slöðruðu, Orkn. 456, l. c., but less correct); hefir ek ekki spurt til sanns hverjum þá sloðraði (sloþraðe Cod.), Ölk. 36.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- q. v.
- quod vide.
- cp.
- compare.
- Ulf.
- Ulfilas.
- l. c.
- loco citato.
- Cod.
- Codex.
Tilvitnuð rit
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Ölk.
- Ölkofra-þáttr. (D. II.)