slota
sagnorð
Merkingar
að, slotir, Hom. (St.); the pret. would be slotti, but is not found (cp. þora þorði þorað); mod. usage distinguishes between slúta = to hang down, and slota = to abate; [cp. Germ. schliessen and schluss]:—to hang down, droop; láta slota hendr niðr með síðu ok höfðusk ekki at, Fms. ii. 229,; láttú slota hattinn, Nj. 32; hann var í kufli ok lét slúta hattinn, Sturl. ii. 230, Fas. i. 61 (both paper MSS.): slota við, to slink away; ok er ekki at slota við eða svara skatyrðum, Fms. vii. 20; þat þú þegir við ok slotir, Hom. (St.)
- II.
impers. it abates, of wind, gale; veðrinu slotar, the wind abates.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- cp.
- compare.
- mod.
- modern.
- Germ.
- German.
- MSS.
- manuscript, manuscripts.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)