smíða
sagnorð
Merkingar
að, [Dan. smede], to work in wood or metals; fara upp í smiðju ok s. þar, Ísl. ii. 315; auð smíðuðu, Vsp. 7; belti ok kníf… ek lét s. þessa gripi í Englandi, Fb. ii. 76; hagliga smíðað, Fms. vi. 217; konungs-garðrinn var þá eigi upp smíðaðr, ix. 338, Stj. 50; smíða skála, s. kirkju, Anal. 203; hann smíðaði himin ok jörð, Edda (pref.): mun ek yfir þann stein s. (build) Kristni mína, 656 C. 3: metaph., smíða sér ráð, Fms. xi. 445.
- II.
reflex. to proceed, turn out, take shape, in a smith’s hands; þá tók hann ok smíðaði, ok smíðaðisk ekki sem hann vildi, hann mælti, aldri smíðaðisk mér svá fyrr, sagði hann, Gestrinn mælti, smíðaðu sem sjálft vill fara, Fms. ix. 55.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Dan.
- Danish.
- pref.
- preface.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Anal.
- Analecta. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)