snær

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., this word has three different forms, snær, snjár, snjór; (analogous to sær, sjár, sjór; slær, sljár, sljór; mær, mjár, mjór); of these snær is the oldest, snjár rare, snjór prevalent in mod. usage: gen. snæs; acc. snæ, snjá, snjó: before a vowel the v (also written f) appears, snjófar, Bs. i. 198; dat. snævi, 656 A. ii. 8; snjávi, 623. 3; snjófi, Vtkv. 5, Dipl. ii. 14; nom. pl. snjóvar, Hdl. 41, Bs. i. 198, etc.; acc. gen. pl. snjófa, Lv. 25, Dipl. ii. 14; snjáva, Fms. ii. 97; dat. pl. snævum (snjávum, Fms. ix. 233), snjávum, snjóvum: in mod. usage the v has been dropped, dat. snjó, pl. snjóar, snjóa; this shortened form also occurs in old writers, esp. before the suffixed article, snænum, K. Þ. K. 6 (Kb.); snæ (dat.), Grág. ii. 88; snjánum, K. Þ. K. 12 B; snjónum, Bs. i. 198: [Ulf. snaiws; common to all Teut. languages, as also to Gr. and Lat., though without the initial s.]

A.
Snow; snævi hvítara, 656 A. ii. 8; snjávi hvítari, Niðrst. l. c.; hvítar sem snjár, Hkr. i. 71; hafði snjá lagt á fjöllin, 46; en er váraði ok nokkut leysti snjó ór hlíðum, Fs. 25; sem sólskin snæ lægir, Anal. 283; snjór var á jörðu, Gísl. 32; er snjó lagði á heiðar, Orkn. 4; snjó ef snjór er, sjó et sjór er, N. G. L. i. 339; snjór var fallinn, Fms. viii. 171; lagði á þá snjáva ok úfærðir, ii. 97; nú náir eigi vatni, getr snjó, K. Þ. K. 6 (Kb.); með snjófi ok frosti, Dipl. ii. 14; þá vóru snjófar miklir, Eg. 543; sakir frosts ok snjóva, Dipl. ii. 14, and passim.
1. II.
  in pr. names, mostly the older form Snæ-, Snæ-björn, Snæ-kollr, Snæ-laug (spelt Snjó-laug, Bs. i. 285, note 4): contr., Snjólfr, qs. Snæ-úlfr. snjóvar-fullr, adj. full of snow, Bs. i. 198.
B.
COMPDS: snæblandinn, snæfall, Snæfjöll, snæfugl, Snæfuglsstaðir, snæfölva, snæhús, snæhvítr, snækollr, snækváma, snækökkr, Snæland, snælauss, snæliga, snælítill, snæljós, snæmikit, snænám, snæskafa, snæskriða, snævetr, snæþryma.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.: karlkyn (e. masculine)
mod.: modern.
gen.: eignarfall (e. genitive)
acc.: þolfall (e. accusative)
dat.: þágufall (e. dative)
nom.: nefnifall (e. nominative)
pl.: fleirtala (e. plural)
etc.: et cetera.
esp.: especially.
Ulf.: Ulfilas.
Teut.: Teutonic.
Gr.: Greek.
Lat.: Latin.
l. c.: loco citato.
pr.: proper, properly.
contr.: contracted.
qs.: quasi.
adj.: lýsingarorð (e. adjective)
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)
Vtkv.: Vegtams-kviða. (A. I.)
Dipl.: Diplomatarium. (J. I.)
Hdl.: Hyndlu-ljóð. (A. II.)
Lv.: Ljósvetninga saga. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
K. Þ. K.: Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Kb.: Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Niðrst.: Niðrstigningar saga. (F. III.)
Hkr.: Heimskringla. (E. I.)
Fs.: Forn-sögur. (D. II.)
Anal.: Analecta. (D. II.)
Gísl.: Gísla saga. (D. II.)
Orkn.: Orkneyinga saga. (E. II.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)