snæri
nafnorð, hvorugkyn
i. e. snœri, n.; [snúa; Ulf. snorjo = σαργάνη; O. H. G. snuor; Swed. snöre; Germ. schnure]:—a twisted rope, of hemp, esp. such as is used for fishermen’s lines and the like; hann kom snærinu á akkeris-hringinn, Lv. 99; lögð s. umhverfis, Eg. 340; þeir týndu snærum sínum, their fishing-lines, Gd. 51: the thong of a javelin, Lat. amentum; þeir fengu fingrum í snæri, they fingered their thongs, Am. 42, cp. ‘inserit amento digitos’ of Ovid; grípa í bug snæum, Jd. 26.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Ulf.
- Ulfilas.
- O. H. G.
- Old High German.
- Swed.
- Swedish.
- Germ.
- German.
- esp.
- especially.
- Lat.
- Latin.
- cp.
- compare.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Jd.
- Jómsvíkinga-drápa. (A. III.)