snara
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig snara sagnorð
u, f., pl. snörur, [A. S. sneare], a snare (prop. a ‘hard-twisted cord’). Fms. i. 206, MS. 623. 36; egna snöru, Grett. (in a verse), Mar.; eigi sá hann snaruna, O. H. L. 53; ek mun sitja í snörunni, Fms. vi. 13; leggja snörur fyrir e-n, ix. 309; þá fann hann í hverja snöru hann hafði gengit, Ó. H. 232: a halter, Mar.; dæma e-n til snöru, Pr. 413.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- prop.
- proper, properly.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- O. H. L.
- Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)