snar
nafnorð, karlkyn
snar-völr
m. [provinc. Swed. snar-wral], a ‘turning-stick,’ a tourniquet, a stick by which a cord is tightened; lét hann reka at honum marga snarvölu, Fas. iii. 568: in mod. usage, a twitch, i. e. a cord twisted round the upper lip of a vicious horse while being shod, það er bezt að setja á hann snarvöl!
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- provinc.
- provincial.
- Swed.
- Swedish.
- mod.
- modern.
- i. e.
- id est.
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)