snilld
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f. [snjallr], masterly skill, eloquence; orðhegi, snilld ok skilning, Sks. 438; vitra ok s., Mar.: kom hann svá sínu máli, at þat þótti öllum áheyrilegt, bar til þess s. haus, Fms. xi. 219; lauk drottning með því sinni tölu, at allir lofuðu hennar s. ok vitrleik, i. 141; ok völðusk til þrír hinir snjöllustu menn at tala á þinginu, ok vóru þessir ágæztir bæði at viti ok snilld, x. 278; með s. sinna orða, 279; vitrleik, s. ok hyggju, Barl. 12; í þeirri helgu snilld (in the holy text) mælir svá, Hom. 155; orða-snilld, Lil. 64; mál-snilld, eloquence; snilldar-orð. Gd. 41; snilldar-framr = Lat. disertus, Lex. Poët.
- 2.
gener. excellency of art, skill, Sks. 630; það er gört með mestu snilld.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Lat.
- Latin.
- gener.
- generally.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Lil.
- Lilja. (A. III.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.