Yrða

spakr

lýsingarorð

Merkingar

spök, spakt, adj. [Dan. spag], quiet, gentle; s. ok siðugr, Fms. xi. 97; vertú sjálfr sem spakastr, Sks. 31; hann var ekki til s. við drykkinn, Bs. i. 634; ali-sauðr spakr, a gentle pet-lamb, Stj. 516; hvalir spakir ok hóg-værir, Sks. 132; spök hross, quiet horses, that graze quietly without running astray, Fms. iii. 145.

  1. 2.

    a nursery term for infants, quiet, not crying or restless; spakt skyldi hit elzta barn, Skálda 162: and so in mod. usage, hann er spakr; and ó-spakr, restless, crying.

  2. II.

    wise, = Gr. σοφός, Lat. sapiens; by the ancients the word is used with the notion of prophetic vision or second sight; ek á uxa þann er ek kalla spámann, þvíat hann er spakari en flest naut önnur, Fms. ii. 193; var Achilles vitrastr, Nestor spakastr, Al. 8; hann var s. at viti, Eg. 25; s. formaðr, Ísl. ii. 398; spaks geta, Fb. i. 201; Isidorus biskup, spakr ok heilagr, Bs. i. 266; Sverrir konungr, er bæði var merkr í máli ok s. at mannviti, 100; hón (Þuríðr) var spök at viti, Ó. H. (pref.); get-spakr, draum-s., q. v.

  3. II.

    as a soubriquet of several wise men of the Saga time, Spak-Böðvarr, Spak-Bersi, as also Gestr inn spaki, Ljótr spaki, Ósvifr spaki, Þórarinn spaki, Þorsteinn spaki, Þorleifr spaki; of women, Þuríðr in Spaka, Landn., Íb.; Danish, Eirekr spaki = Eric Ejegod the Danish king (died A. D. 1103): of later times, Sveinn spaki the bishop (died A. D. 1476); the last man to whom the name was given is Oddr spaki (died A. D. 1556), the translator of the Icel. N. T.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
Dan.
Danish.
mod.
modern.
Gr.
Greek.
Lat.
Latin.
pref.
preface.
q. v.
quod vide.
A. D.
Anno Domini.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Skálda
Skálda. (H. I.)
Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Íb.
Íslendinga-bók. (D. I.)
N. T.
New Testament.