staka
sagnorð
sjá einnig staka nafnorð, kvenkyn
Merkingar
að, to punt, push; stökuðu þeir húskörlum Sveins, Landn. 286 (stjaka, v. l.), Fms. vi. 269; þeir stökuðu Gretti, Grett. 198 A; síðan tók hann ok stakaði (stjakaði) honum, Fas. i. 62, Bs. i. 860.
- II.
to stagger; stakar hann at eldinum, Finnb. 310; hrindr maðr öðrum svá at hann stakar við, N. G. L. i. 69; hann stakaði við, Fms. i. 44; hann stakar nær at honum Þorleifi … ok jafnt í því hann stakar við, xi. 133; ok stakar hann fyrir vápna-ganginum, Al. 80; hestrinn stakaði, Karl. 538.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)