stertr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
m. [A. S. steort; Engl. start in red-start; O. H. G. sterz], a tail, the vertebrae of the tail; skera tagl upp í stert, to dock a horse’s tail; því berr hann stýfðan stert, Fas. i. (in a verse).
- 2.
part. [cp. Engl. start, upstart], stately, haughty; Sámr gékk mjök upp stertr, S. stalked very stately, haughtily, prob. from the fine dress (sterta); gengr hann upp stert mjök, Mork. 38.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- cp.
- compare.
- prob.
- probably.
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Mork.
- Morkinskinna. (E. I.)