Yrða

stjölr

nafnorð, karlkyn

m., acc. pl. stjölu, Hornkl. [cp. stél]:—the hinder part; létu upp stjölu stúpa, Hornkl.; stjölinn konungsins, Fms. xi. 64; með breiðan stjöl, Bjarn. (in a verse).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
acc.
þolfall (e. accusative)
pl.
fleirtala (e. plural)
cp.
compare.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Bjarn.
Bjarnar saga. (D. II.)