strákr
nafnorð, karlkyn
m. [strjúka?], a landlouper, vagabond, Korm. 196; hón átti börn með strákum, Bs. i. 286, 807; strákar, opp. to góðir menn, Sturl. i. 62; strákar, stafkarlar, göngu-menn, opp. to ‘röskir menn,’ ii. 6; einn útan-héraðs strákr … strákrinn, Bs. i. 627; þar vóru menn fengnir at vaka strákar þrír. Sturl. iii. 146: in mod. usage an idle lad, a rascal, þegiðu, strákr!
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- opp.
- opposed.
- mod.
- modern.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)