Yrða

stríð

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n. [A. S. strîð, whence Engl. strife, by changing the ð into f; O. H. G. strît; Germ. streit]:—woe, grief, affliction, calamity; sótti bæði at henni stríð ok elli, Ld. 82; hann bar þat með allmiklu stríði, he was much afflicted by it, Fms. x. 239; springa af stríði, Ld. 230; síð léttir mér stríða, Edda (in a verse); stemma stríð manna, Brandkr. 60; munar-stríð, hug-stríð, Skv. 3. 38; aldr-stríð, of-stríð, a heavy grief. Helr.; af stríðum, Og. 28; mitt stríð er þat … stríð hafa staddan mik, Fms. vi. (in a verse); bíða stríð, Hallfred; æxta e-m stríð, Am. 102: poët., snáka stríð, ‘snake-bale,’ i. e. the winter, Fb. ii. 523 (in a verse).

  1. 2.

    a strife, combat; hann gékk fyrstr í hvert stríð, Fms. iii. 17.

  2. II.

    war, strife, Lat. bellum; this sense occurs first at the end of the 13th century; þá varð stríð mikit á Englandi, Fms. x. 158; halda stríð við e-n, Stj. 435, v. l.; heyja stríð, to wage war; í stríði, Bs. i. 799; stríð milli Engla-konungs ok Frakka-konungs, ok hafði Engla-konungr sigr, Ann. 1340; lauk svá stríðinu, Fas. iii. 421.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
poët.
poetically.
i. e.
id est.
Lat.
Latin.
v. l.
varia lectio.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Brandkr.
Brandkrossa-þáttr. (D. V.)
Skv.
Sigurðar-kviða. (A. II.)
Helr.
Helreið Brynhildar. (A. II.)
Og.
Oddrúnar-grátr. (A. II.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Ann.
Íslenzkir annálar. (D. IV.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)