Yrða

svartr

lýsingarorð

Merkingar

svört, svart, adj., compar. svartari, superl. svartastr: [a common Teut. word; Goth. swarts = μέλας]:—swart, black; s. sem bik, Nj. 195; s. sem hrafn, Edda 76 (hrafn-s.); s. hestr, Fms. ix. 523, Nj. 58; s. björn, a black bear, Sks. 186; svartr sem jörð, Fms. i. 216; svört augu, Kormak, Sighvat, Ó. H.; s. at lit, Fms. xi. 7; s. á lit, x. 420; tjalda svörtu, Fas. ii. 534; svartara, Landn. 206; myrkr sem þá er svartast er, Ann. 1341; svartir djöflar, Hom. 33; þat svarta úáran, Fms. xi. 7: as a nickname, svarti, Landn. passim; Þorsteinn svartr, Dipl. v. 15: as a pr. name, Landn.: a local name, Svarta-haf, n. the Black Sea, Hkr. i. 5, MS. 732. 17.

  1. B.
Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
compar.
miðstig (e. comparative)
superl.
efsta stig (e. superlative)
Teut.
Teutonic.
Goth.
Gothic.
pr.
proper, properly.
n.
hvorugkyn (e. neuter)
MS.
manuscript, manuscripts.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Edda
Edda. (C. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Ann.
Íslenzkir annálar. (D. IV.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Dipl.
Diplomatarium. (J. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)