sveigja
sagnorð
Merkingar
ð, [svig; cp. Engl. to sway; North. E. swag]:—to bow, bend, like a switch; s. armleggi hans, Landn. 169, v. l.; s. trén, Fær. 50; s. álm, to bend the bow, Fms. vii. (in a verse); s. rokk, to swing the distaff, Rm. 16; s. fast árar, Fms. ii. 180; s. hörpu, to sway, strike the harp, Og. 27; s. á e-n, to pull round, in rowing, Nj. 90; s. e-t eptir sínum vilja, Mar.; þá ætla ek at lögin mundu sveigð hafa verit, the law was tampered with, Valla L. 209; it þriðja má kalla nökkut sveigt, the third is not straight, Band. 6; sveigja til við e-n, to give way, yield somewhat, Hkr. i. 142, Stj. 578; vér skulum s. til, svá …, come to a compromise, so that…, Fær. 35; konungr þóttisk hafa mýkt sitt skap, ok sveigt til samþykkis með þeim, Fms. vi. 280; heljar-reip sveigð at síðum mér, Sól. 39; jofurr sveigði y, drew the bow, Höfuðl.; s. hala sinn, to droop the tail, Hkv. Hjörv.
- II.
reflex. to be swayed, sway, swerve; þá tók at sveigjask hugr jarls, Fms. ix. 444; hvergi sveigðisk hugr hans fyrir þeirra kúgan, Bs. i. 287; láta sveigjask eptir e-s vilja, Fb. ii. 146; sveigjask til (= sveigja til) við e-n, i. 410.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- cp.
- compare.
- Engl.
- English.
- North. E.
- Northern English.
- v. l.
- varia lectio.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Og.
- Oddrúnar-grátr. (A. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Valla L.
- Valla Ljóts saga. (D. II.)
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Sól.
- Sólarljóð. (A. III.)
- Höfuðl.
- Höfuðlausn. (A. III.)
- Hkv. Hjörv.
- Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)