sveima
sagnorð
Merkingar
að, [akin to svimma], prop. to swim, Sks. 116, but only used,
- 2.
metaph. to soar, tower, wander about; þeir sveimuðu um bæinn ok drápu mart af Birkibeinum, Fms. viii. 173; fylgjur úvina várra sveima hér nú í nánd, 281; þótt vér hafim sveimat í sumar um bygðir þeirra, vi. 261; sveimaði Bárðr víða um landit, Bárð. 170; s. úti um nætr, Stj. 424; sveimar Þórðr at þeim, Þórð. 78; hyrr sveimaði, the flame soared, spread wide, Lex. Poët.; ef eg sveima elli-grár, eitt sinn heim at Fróni, Núm.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- prop.
- proper, properly.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bárð.
- Bárðar saga. (D. V.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Þórð.
- Þórðar saga hreðu. (D. V.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.