Yrða

svif

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n. [svífa], a swinging round, veering, esp. of a ship; þá varð svá mikit svif at skipinu, at eldr kom í dokkuna, Fms. x. 53: plur., at-svif, an attack, swoon; um-svif, turmoil.

  1. 2.

    the nick if time; í þeim (þessum) svifum, Fas. i. 26, Karl. 182, 261.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
esp.
especially.
plur.
fleirtala (e. plural)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)