svik¹

nafnorð, hvorugkyn

sjá einnig svik² nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n. pl. [A. S. swic; Scot. swick or swyk; Dan. svig], treason, fraud, falsehood, betrayal; segja upp svikin, Karl. 318; ef eigi fylgði svik, Nj. 105; brugga, ráða s., Fms. i. 59, v. 316; hver svik hann hafði heyrt, v. 320; verða fyrir svikum, Skv. 1. 33; sitja á svikum við e-n, Bs. i. 39, passim; dróttins svik, treason.

2.
poison; gefa e-m svik, to poison, Fms. viii. 275.

COMPDS:

svikadrykkr,
svikafullr,
svikalauss,
svikaligr,
svikaþjóð.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.: hvorugkyn (e. neuter)
pl.: fleirtala (e. plural)
A. S.: Anglo-Saxon.
Scot.: Scottish.
Dan.: Danish.
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Karl.: Karla-magnús saga. (G. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Skv.: Sigurðar-kviða. (A. II.)
Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)