syndigr
lýsingarorð
adj., contr. syngan (qs. syndgan), Hom. 40; syndgir, 130; synþgom, Mar. pref. xxxii, l. 23; but else uncontr. syndigir, Niðrst. 7; synduga, Stj. 173, 316, and so in mod. usage: [A. S. synig; Dan. syndig]:—sinful; einn syndugr maðr, Barl. 173, passim; see the references above.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- contr.
- contracted.
- qs.
- quasi.
- pref.
- preface.
- mod.
- modern.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Niðrst.
- Niðrstigningar saga. (F. III.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)