Yrða

tál

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f., pl. tálar, in mod. usage neut. when sing.; thus dat. táli, Pass. 33. 2; but af tál (dat. fem.), Bs. ii. (in a verse); [A. S. tæ; Early Engl. tele; cp. Lat. dŏlus; Gr. δόλος; the Icel. vowel is long, as if denoting some contraction]:—a bait, allurement; önga vél eðr tál, Fms. v. 172; mæla tál ok hégóma, to talk deceitfully and untruthfully, Nj. 258; hverjum manni er tál at mæla annat, Fms. vi. (in a verse); verðr þat mörgum tál, Pass.

  1. 2.

    pl. devices; tálar ok svik er fyrir hann vóru settar, Fms. x. 339; draga á tálar, to draw into a trap, betray, Al. 46: to defraud, eigi vil ek þik á tálar draga, Grett. 112; sá er Svein konung sveik ór landi ok Tryggva-son á tálar dró, Ó.T. (in a verse); öngan drögum vér á tálar, we defraud none, 2 Cor. vii. 2; verða e-m at tálum, to betray, Sól. 20; tældr miklum tálum, Alm. 36.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
pl.
fleirtala (e. plural)
mod.
modern.
neut.
hvorugkyn (e. neuter)
sing.
eintala (e. singular)
dat.
þágufall (e. dative)
fem.
kvenkyn (e. feminine)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
cp.
compare.
Lat.
Latin.
Gr.
Greek.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Pass.
Passíu-sálmar.
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Sól.
Sólarljóð. (A. III.)
Alm.
Alvís-mál. (A. I.)