tíma
sagnorð
Merkingar
d, only used with a negative; tíma ekki, to grudge, be distressed at an outlay; hann var svá sinkr at hann tímdi öngu at launa, Fas. iii. 40; hann hafði auð fjár, an tímdi hvárki at hafa sjálfr né láta aðra hafa, Þórð. 50 new Ed.; þú tímir ekki til at vinna at þú fáir nökkura framkvæmd, Fær. 24; Atli tímdi ekki at halda vinnu-menn, Háv. 53; hann tímir af öngu at sjá, Stj. 516, hann tímdi eigi at gefa mönnum sínum mat, Fas. ii. 104.
- II.
impers. to ‘betime’, befall; varð honum þat sem margan tímir, Fb. i. 208.
- III.
reflex. to happen to one, betide or befall one (cp. Dan. times); ef tímask vill, er slíkum manni tók svá þungt at tímask, Al. 122.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ed.
- edition, editions, edited.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.
- reflexive.
- cp.
- compare.
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Þórð.
- Þórðar saga hreðu. (D. V.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Háv.
- Hávarðar saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)