Yrða

tína

sagnorð

sjá einnig tína nafnorð, kvenkyn

Merkingar

d, [akin to teinn = a twig (?), pointing to a lost strong verb, tína, tein]:—to pick; tínda ek saman alla góðgripi þá er í skálanum vóru, Fb. i. 262; var þá niðr breiddr einn möttull ok þar tínd á af herfangi öll eyrna-gull, Stj. 396; hann tíndi upp gullit, Grett. 161.

  1. 2.

    to pick, cleanse; korn tínt ok ú-tínt, D. N. i. 432; tína ok rækja korn, ii. 48; skera ok tína, Rétt. 10. 2; tína grös, to pick moss (separate it from the leaves); ú-tínd grös; tína dún, to pick eiderdown.

  2. II.

    metaph. to recount, narrate; ok tína Imbrudaga-hald ok föstu-innganga, Grág. i. 2; svá sem tint er í lögum, 6; hann skal tína þat, er reifir, hver gögn fram hafa komit … sá maðr er vörn skal reifa, hann skal tína gögn þau öll er til varnar hafa fram farit, 64, 65; sem tínt ok upp sagt, K. Þ. K.; sem áðr var tínt, Grág. i. 208, Fms. vii. 91; ek mun tína fá artictilos, Mar.; er þú þinn harm tínir, Am. 53; í mörgum frásögnum, þóat vér munim fár tína, Fb. i. 435; þarf þar eigi orð um at tína, Sturl. ii. 180: allit., tjá ok tína, Fms. vii. 125; sem áðr er tínt ok talt, ii. 47, Barl. 138; engi tunga má tína né hugr hyggja, Fms. v. 241.

  3. III.

    reflex., bað jarl sína menn tínask (go one by one) undan hverjum enda, Fb. i. 532.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

metaph.
metaphorical, metaphorically.
allit.
alliteration, alliterative.
reflex.
reflexive.

Tilvitnuð rit

Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Rétt.
Réttarbætr. (B. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
K. Þ. K.
Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)