teinn
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. [Ulf. tains = κλημα; Dan. teen, cp. Engl. tiny; A. S. tân; Engl. ‘toe’, in mistle-toe]:—a twig, sprout, of a living tree; sem mjór teinn, Stj.; hugða ek hér í túni teina fallna, þá er ek viklig vaxna láta, rifnir með rótum, Gkv. 2. 39; hón þóttisk vera stödd í grasgarði sínum, ok taka þorn einn, óx hann svá, at þat varð teinn einn mikill, Hkr. i. 71; mistil-t., the mistletoe; gamban-t., a divining-wand: of twigs for soothsaying, see hlaut; hrista teina, Hým. 1; hlaut-teinn, val-teinn, the chip chosen for soothsaying.
- II.
a spit; þeir myndi smæra steikt hafa en hafa konunginn á teinum, Fms. viii. 414, v. l.; tók ek þeirra hjörtu ok á teini steikðak, Am. 80.
- 2.
a stake to hang things on; hlaða síld á skip, flyti ok festi upp, ef görvir eru teinar ok áðr til búnir, N. G. L. i. 140.
- 3.
a stripe in a kerchief or clothes; rauðir, bláir teinar.
- 4.
poët., sár-teinn, a wound-sprout, i. e. a sword, Landn. (in a verse); unda-teinn, id.; skarar-teinn = hair, Kormak; egg-teinar, q. v.: in pr. names, Ben-teinn, Mar-teinn.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Ulf.
- Ulfilas.
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
- Engl.
- English.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- v. l.
- varia lectio.
- poët.
- poetically.
- i. e.
- id est.
- q. v.
- quod vide.
- pr.
- proper, properly.
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)