telgja
sagnorð
sjá einnig telgja nafnorð, kvenkyn
að, [tálga], to shape, hew wood or stone with adze or knife: of wood, telgja tré, N. G. L. i. 64; timbr er hann telgir, iii. 15; þó at miklir spænir væri af telgdir, Bjarn. 14; sumir at fella, sumir at telgja, some to fell the trees, some to hew them into shape, Hkr. i. 293; síðan gékk Þorbergr til ok telgdi borðit svá at ór gengu öll skýlihöggin, 294; Arnórr telgði þá með knífi, en tálgöxin lá þar hjá honum, Rb. 313; t. lokar-spánu af tyrvi-tré, Fms. vi. 183; spánunum þeim er hann hafði telgt, Ó. H. 197: of whalebone, síðan telgði hann af rúnarnar, … á telgðu tálkni, Eg. 566, 567: of stone, Mag. 63; af telgðu grjóti, 655 xxv. 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Mag.
- Mágus saga. (G. II.)