til
nafnorð, kvenkyn
til-tekja
u, f., lit. what a man takes to do (esp. in a low sense), an expedient, contrivance, Fms. iii. 85, vi. 189, xi. 15, Fs. 18, 64, Nj. 54; þá grunaði mjök um tiltekjur jarls, about the earl’s designs, Orkn. 440; at hvárri-tveggju tiltekju þessi, in either case, Grág. ii. 228.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- lit.
- literally.
- esp.
- especially.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)