Yrða

tin

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n. [a common Teut. word; Lat. stannum], tin, Fs. 22, Stj. 340, Konr., Dipl. iii. 4, Vm. 47, passim.

  1. II.

    nicknames, Tin-forni, Eb.; Tin-teinn, Korm.; (tindráttar-maðr, a pewterer, in Kormak’s verse.)

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
Teut.
Teutonic.
Lat.
Latin.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Konr.
Konráðs saga. (G. III.)
Dipl.
Diplomatarium. (J. I.)
Vm.
Vilkins-máldagi. (J. I.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Korm.
Kormáks saga. (D. II.)