Yrða

tröð

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f., gen. traðar, pl. traðir; [akin to troða]:—in the Norse, a piece of fallow land where cattle are kept grazing; ef maðr leggr tröð sína við akr eða eng annars manns, þá skal hann hverfa garði gildum um, Gþl. 407; af jörðu skal leggja fjórðung í tröð (trod Cod.), vetrar-myki alla skal reiða í tröð (treðe, v. l.) þar sem ómykjat er … en ef tröð er mykjat, N. G. L. ii. 110 (tröð, tröðin, i. 240, l. c.); this sense remains in ör-tröð, in ganga í ör-tröð, a pasture overcrowded with sheep or cattle.

  1. II.

    in Icel. sense, a pen for cattle during the night; traðir vóru fyrir ofan garðinn á Hlíðarenda, ok námu þeir þar staðar með flokkinn, Nj. 114; graðungr einn í tröðinni … í því stóra byrgi, sem nauta-hjörð föður hans stóð inni um nætr, Karl. 550; reka fénað lausan í hús inn eða tröð, Jb. 264; þeir menn er sambeit eiga upp á Völl skulu hafa í tröð fé sitt upp frá Ólafs-messu, Vm. 18.

    1. 2.

      in mod. usage, traðir means a lane leading up to the houses, which in old writers is called geil, q. v.; það kemr maðr ríðandi heim traðirnar.

  2. III.

    in local names, Traðir, Traðar-holt, Landn., Fs.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
pl.
fleirtala (e. plural)
Cod.
Codex.
v. l.
varia lectio.
l. c.
loco citato.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
mod.
modern.
q. v.
quod vide.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Jb.
Jóns-bók. (B. III.)
Vm.
Vilkins-máldagi. (J. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)