Yrða

trjóna

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

u, f. [Dan. tryne; trana and trjóna seem to be akin]:—a snout, Lat. rostrum, Fms. vi. 143 (of a serpent); með gínandum trjónum, Landn. 257 (Hb.): of a hammer, trjónu-tröll, the ‘snout-ogress,’ of the hammer of Thor, Haustl.: of projecting land, Selmeina trjóna, the ness of Selund, i. e. Zealand, Hkr. i. (in a verse).

  1. 2.

    of a pole; harðar trjónur, Gs. 17; var þá ok veift af hverju skipi trjónum (or = trjánum from tré?), Þorf. Karl. 424; tjald-trjóna, a tent-frame, Sturl. i. 147, 148.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
Dan.
Danish.
Lat.
Latin.
i. e.
id est.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Hb.
Hauks-bók. (H. IV.)
Haustl.
Haustlöng. (A. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Gs.
Grótta-söngr. (A. II.)
Þorf. Karl.
Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)