Yrða

váði

nafnorð, karlkyn

Merkingar

a, m. (vóði, voði), [prop. derivative from vá; Dan. vaade]:—a danger, peril, of extreme sudden danger; stýra til váða, Ó. H. 136, Fms. vii. 145; mér þykkir við váða búit, ef vér verðum rangsáttir, Ó. H. 92; heldr við váða, 168, Fms. ii. 116; þat var við váða sjálvan, vii. 64.

  1. 2.

    a dangerous object; vápn eðr annarr váði, Grág. ii. 117, Sks. 299; orms váði, poët. ‘snake-bale,’ i. e. the winter, Edda (Ht.); vitnis váði, the Wolf’s foe, i. e. Odin, (in a verse); lindar váði, ‘lime-scathe,’ i. e. fire, Fm. 43.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
prop.
proper, properly.
Dan.
Danish.
poët.
poetically.
i. e.
id est.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Edda
Edda. (C. I.)
Ht.
Hátta-tal. (C. I.)
Fm.
Fáfnis-mál. (A. II.)