vá 1
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig vá 2 nafnorð, kvenkyn
Merkingar
(vó, vo), f. n., gen. vár, 655 i. 2; [A. S. wâ; Engl. woe]:—woe, calamity, danger; þat er lítil vá, ‘tis no great harm, Hkv. a. 3, Hkr. i. 114 (in a verse); þú vaktir vá mikla, thou workest mickle woe, Am. 77; vá víkinga, the woe of vikings, Fms. xi. (in a verse); in prose only used in phrases or sayings, ok sofi yðr þó eigi öll vá héraðs-mönnum, Eb. 160: e-m bregðr vá fyrir grön, a woe passes by one’s beard, to suffer a shock or a sudden fright; brá þeim vá fyrir grön er þeir sá Birkibeina, Fms. viii. 350, v. l.; þá er oðrum vá fyrir dyrum er óðrum er inn komin, woe is it at one’s own door when it had entered the neighbour’s house, = Lat. tua res agitur…, Grett. 113 A; allit., vá ok vesöld, woe and misery, Stj. 40. Barl. 36, 61, 125; getnir til vár ok vesaldar, 655 i. 2;, see vár-kunn, vár-kynna.
- II.
in some of the compds (see below), vá- may be a contraction of var- or van-, as in vá-ljúgr, vá-sjaldan, vá-lítill, vú-skeyttr.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- v. l.
- varia lectio.
- Lat.
- Latin.
- allit.
- alliteration, alliterative.
Tilvitnuð rit
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)