Yrða

váveifliga

atviksorð

adv. (mod. voveifliga), suddenly; bersk þat at váveifliga, at þeir vöknuðu við þat at skálinn logaði yfir þeim, Fms. x. 290; tíðindi koma v. til eyrna e-m, Bs. i. 139; flugu hjá þeim fuglar margir váveifliga, Fms. i. 273; koma v. at e-m, kom konungr at honum v., x. 315, Ó. H. 98, Edda (pref.): freq. in mod. usage, but with the notion of evil, danger.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adv.
atviksorð (e. adverb)
mod.
modern.
pref.
preface.
freq.
frequent, frequently.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)