vík
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., gen. víkr, pl. víkr, [from víkja; Dan. vig], prop. a small creek, inlet, bay; vík gékk upp fyrir austan nesit en upp at víkinni stóð borg mikil, Eg. 161; þeir námu víkr þær er við þá eru kenndar, Landn. 236; í vík eina … hjá vík þeirri, 57; sá ek at í hverja vík vóru rekin brot af þessu tré, Fms. vii. 163; víkr ok fjörðu, Fbr. 14 new Ed.; tveim megin víkriunar, Fs. 143; margar víkr, 146; róa vik á e-n, to row one round, get the better of another; þætti mér mikit vaxa mín virðing, eðr þess höfðingja er á Hrafnkel gæti nökkura vík róit, Hrafn. 16 (metaph. from pulling in a race), Þjal. 48.
- II.
freq. in local names, Vík, Víkr, Húsa-vík, Reykjar-vík, etc.: the name of Vík or Víkin was specially given to the present Skagerack and Christianiafjrord with the adjacent coasts; í Vík austr, í Víkinni, sigla inn, út Víkina, Fms. passim. The form -wick or -wich in British local names is partly of Norse, partly of Latin origin (vicus); all inland places of course belong to the latter class.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Dan.
- Danish.
- prop.
- proper, properly.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- freq.
- frequent, frequently.
- etc.
- et cetera.
- class.
- classical.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Hrafn.
- Hrafnkels saga. (D. II.)
- Þjal.
- Þjalar-Jóns saga. (G. III.)