vamm
nafnorð, hvorugkyn
n. = vömm, [Ulf. wamm = a spot, un-wamms = ἄμωμος; A. S. wamm; cp. vámr]:—a blemish; útan váða ok vamm, N. G. L. i. 67; leita e-m vamms, harm, Og. 6; vammi firðr, without blemish, Stor. 23: plur. vömmin, Ls. 52; vamma vanr, Hm. 21; vamm þat er væri, Skv. 3. 5; svá lastvarr at hann vildi ekki vamm vita á sik, Stj. 547: in mod. usage, hann vill ekki vamm sitt vita, of a conscientious thoroughly honest person; enda mun þat eigi til vamms vera lagt, Karl. 375; fár er vamma vanr, a saving, Mirm., cp. Hm. 22; see vömm.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- cp.
- compare.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Og.
- Oddrúnar-grátr. (A. II.)
- Stor.
- Sona-torrek. (A. III.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Mirm.
- Mirmants saga. (G. II.)