vanka
sagnorð
Merkingar
að, (qs. vakka or vafka?), to rove, stroll about as if disturbed in mind: part. vankaðr, of a sheep with the turning disease; also in scorn of a person, þú ert vankaðr.
- II.
[A. S. wincian; Engl. wink], to wink; kómu þar inn menn ok vönkuðu til Sveins konungs, Fms. xi. 366, v. l.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- qs.
- quasi.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)