Yrða

varnaðr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

  1. 1.

    m. safeguard, protection, keeping; taka mál þeirra á sinn varnað, Fms. x. 24; ek hefi þá menn á mínum varnaði (in my keeping) er yðr megu svá styrkja, at …, 655 xiii. B. 2; Guð er vörn ok v. saklausra ok meinlausra, Str. 29; varnaðar-skjöldr, a shield of defence, MS. 4. 12.

  2. II.

    wariness, caution; láta sér annars víti at varnaði verða, Nj. 23, Barl. 51; vil ek þar mikinn varnað á bjóða, bid you strictly beware, Fms. xi. 94, Hrafn. 6, Akv. 8; er þó einna mest v. á at þit gangit aldri á þann skóg, Fms. ii. 100; margir hlutir vóru þar til varnaðar mæltir, forbidden, Fagrsk. 58.

  1. 2.

    m. [vara, f.], wares, goods; Egill lét upp setja skip sín ok færa varnað (cargo) til staðar, Eg. 535; hann mætir Austmanninum Erni er hann gékk at varnaði sínum, Ísl. ii. 149; reiða ok annan varnað, Ó. H. 170: goods, fjárhluti, hús ok híbýli ok allan sinn varnað, Sks. 159, 454 B, H. E. i. 432, Fms. vi. 301, ix. 398; ek hefi sett hann yfir varnað minn, Ó. H. 112; hertoginn hafði sent frú Ragnilldi ok frú Ragnfríði margan annan varnað sinn, Fms. ix. 486; konungr gaf frið öllum mönnum ok allra manna varnaði, Hkr. iii. 210; erkibiskups-stólinn ok allan hans varnað, N. G. L. i. 446.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
MS.
manuscript, manuscripts.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Str.
Strengleikar. (G. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Hrafn.
Hrafnkels saga. (D. II.)
Akv.
Atla-kviða. (A. II.)
Fagrsk.
Fagrskinna. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)