veikr
lýsingarorð
Merkingar
adj., also veykr, see also vákr; the ei is the usual and the mod. form: [A. S. wâc; Engl. weak; Dan. væg; cp. Germ. schwach]:—weak; hornbogi veykr, Sks. 408 B; veikr stólpi, Bs. i. 724; veykr sproti, Stj. 641; lítil-magni ok veikr, Barl. 100; engi er svá veikr at aflit skorti, ef …, 119; of-veikr, of-veikr allvallds bogi! Fms. ii. 331 (of-veykr, Fb. l. c.)
- 2.
weakly, sick; þótt hón verði veyk, Mar.; veyka sál, id.: freq. in mod. usage, sótt-veikr, fár-veikr, dauð-veikr.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- mod.
- modern.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
- Germ.
- German.
- l. c.
- loco citato.
- freq.
- frequent, frequently.
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)