veina
sagnorð
Merkingar
að, [Germ. weinen], to wail, Greg. 51, Fms. v. 122; þeir veinöðu ok mæltu, vei oss vesölum ! Stj,; veinaði sér sú sál, Hom. 155, Karl. 293; veina sik ílla, D. N. iv. 90.
- II.
[perh. a different word, qs. vreina; see reini; Engl. whinny], to whinny, neigh, of a mare; þú bræktir sem geit blæsma ok veinar sem metr, Fb. ii. 364.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Germ.
- German.
- perh.
- perhaps.
- qs.
- quasi.
- Engl.
- English.
Tilvitnuð rit
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)