vetrrúgr

⋯⋯

vetrhlutino. kk. nafnorð karlkyn

vetrhringrno. kk. nafnorð karlkyn

vetrhúsno. hk. nafnorð hvorugkyn

vetrliðino. kk. nafnorð karlkyn

vetrligrlo. lýsingarorð

vetrlægrlo. lýsingarorð

vetrmessano. kvk. nafnorð kvenkyn

vetrnætrno. kvk. nafnorð kvenkyn

vetrrúgrno. kk. nafnorð karlkyn

vetrsetano. kvk. nafnorð kvenkyn

vetrsetino. kk. nafnorð karlkyn

vetrtakano. kvk. nafnorð kvenkyn

vetrtökumaðrno. kk. nafnorð karlkyn

vetrungrno. kk. nafnorð karlkyn

vetrvistno. kvk. nafnorð kvenkyn

vettno. kvk. nafnorð kvenkyn

vettirno. kk. nafnorð karlkyn

vettrimno. kvk. nafnorð kvenkyn

vettvangsbjargirno. kvk. nafnorð kvenkyn

vettvangsbúino. kk. nafnorð karlkyn

vexaso. sagnorð

veykrlo. lýsingarorð

Véno. kk. nafnorð karlkyn

vé¹no. hk. nafnorð hvorugkyn

vé²no. hk. nafnorð hvorugkyn

véarno. kk. nafnorð karlkyn

vébrandrno. kk. nafnorð karlkyn

vébrautno. hk. nafnorð hvorugkyn

véböndno. hk. nafnorð hvorugkyn

véfangno. hk. nafnorð hvorugkyn

véfengjaso. sagnorð

vélno. hk. nafnorð hvorugkyn

vélaso. sagnorð

vélaboðno. hk. nafnorð hvorugkyn

vélakaupno. hk. nafnorð hvorugkyn

vetrrúgr

nafnorð, karlkyn

vetr-rúgr

m. winter-rye, Gþl. 343 A.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.: karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Gþl.: Gulaþings-lög. (B. II.)

Heimild: Forníslensk-ensk orðabók. Um gögn og leyfi.