viðsjá

nafnorð, kvenkyn

við-sjá

f. a shunning, being ware of; vóru viðsjár miklar ok varðhöld með flokkum, Sturl. i. 104; vóru þá dylgjur ok viðsjár með þeim, Eb. 214; gjalda viðsjá, to beware, be on one’s guard, Fms. vii. 263; at hann styrki til viðsjó synda, Hom. 130; veita viðsjá við e-u. Fms. viii. 18, Stj. 410; var Lambkárr at viðsjá görr (shunned) um bréfa-görðir allar, Bs. i. 475; hann görði at viðsjám at finna hann, shunned him deliberately, 143.

COMPDS:

viðsjármaðr,
viðsjárverðr.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.: kvenkyn (e. feminine)
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Sturl.: Sturlunga saga. (D. I.)
Eb.: Eyrbyggja saga. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Hom.: Hómilíu-bók. (F. II.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)