viljugr
lýsingarorð
adj. willing, ready, Sks. 348; v. til e-s, Fms. v. 144: to one’s liking, honum var viljaðra en nokkurum öðrum gott at göra, Karl. 543; var mér ok viljugt at heyra ekki bréfit, Bs. i. 861; hvárt sem henni væri þat viljugt eða miðr, Fas. i. 17; þann veg sem honum væri viljugastr, Bs. i. 910.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)