vilnask
sagnorð
Merkingar
að, to hope for a thing, deem so and so of it, with gen.; vilnumk ek þess nú, at …, would that, Vkv. 29; þó vilnumk ek hins, at …, Fbr. 213; vilnaðisk hann jafnan Guðs miskunnar, en tortryggði aldri, Fms. v. 152; mun ek þess vilnask at hamingja mun fylgja, Fs. 23; vilnumk ek ok gleðjumk ek af Dróttins várs gæzku, 655 xxxiii. 3.
- 2.
act. in mod. usage, to favour, make concession to one; vilna e-m til or vilna e-m í, to remit, a debt or duty.
- II.
er honum mikit í því vilnað, it will do him good, ‘tis a favour to him, Clem. 57; þau ein kaup höfðu þeir við áttzk, at þeim var eigi vilnað í, Ölk. ch. 1; ör-vilnask, to despair.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- act.
- germynd (e. active)
- mod.
- modern.
- ch.
- chapter.
Tilvitnuð rit
- Vkv.
- Völundar-kviða. (A. II.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Clem.
- Clements saga. (F. III.)
- Ölk.
- Ölkofra-þáttr. (D. II.)