vindla
sagnorð
að, (sec vindill), to wind up; þú sitr yfir ull-laupi konu þinnar ok vindlar ull, er hón kembir, Bret. (1849) ch. 13, v. l.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- ch.
- chapter.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)