Yrða

vindr 2

nafnorð, karlkyn

sjá einnig vindr 1 nafnorð, karlkyn

Merkingar

  1. 1.

    m. a winding; austan við bergit er vindr upp út ganga, Symb. 56; hann hyggr at um steina nokkura þá er svá lágu sem vindr er görr, Róm. 309.

  2. 2.

    adj., vind, neut. vint, [vinda, vatt], awry; telgja vint né skakkt, Krók. 42 C; or Jonathe flaug aldri vint né skeift, Stj. 495.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
neut.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Symb.
Symbolae. (H. IV.)
Róm.
Rómverja saga. (E. II.)
Krók.
Króka Refs saga. (D. V.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)