Yrða

vingóðr

lýsingarorð vin-góðr

Merkingar

adj. = vingaðr; lét Hánef vera vingóðan mann (a popular man), Rd. 239.

  1. 2.

    neut. vingott in phrases as, með þeim var vingott, they were good friends, Eg. 514, Rd. 289, Nj. 135; eiga vingott við e-n, to be good friends with a person, Fms. ix. 219.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
neut.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Rd.
Reykdæla saga. (D. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)